Rąbek tajemnicy

Istotną cechą sekty jest spajające na równi z rodzinną atmosferą poczucie wybrania, odmienności, znajomości „tajemnicy”.

Tajemnica staje się czymś bardzo ważnym. Członkowie stopniowo dopuszczani są do sekretów. Czują się wtedy podekscytowani i wyróżnieni, zwłaszcza jeśli jest to robione w imię celów wyższych.

Sekrety dotyczą przeważnie przyszłych losów ludzkości i świata, praktyk tajemnych, zadań, które należy wykonać, aby dostąpić zbawienia. Tajemnice mogą zawierać także prawdziwe informacje dotyczące życia przywódcy, które bez względu na swoją treść (przeszłość kryminalna, ciążące wyroki, toczące się sprawy sądowe) zawsze przyjmowane są jako największe dobro i świadectwo niesprawiedliwości ludzi żyjących „w świecie”. Z jednej strony, wspólne grupowe sekrety stanowią spoiwo grupy, jednoczą jej członków, nadają sens istnieniu. Z drugiej strony, ich znajomość staje się obciążeniem – zwłaszcza w przypadku chęci opuszczenia ugrupowania. Posiadanie wiedzy o sprawach niedostępnych zwykłym ludziom „z zewnątrz” powoduje, że trudno po prostu odejść i bezpiecznie funkcjonować.

Cechą niemal każdej sekty jest posiadanie ściśle określonego celu istnienia. Powoduje on wytworzenie siły grupowej, wpływa na zwartość wspólnoty, a także nadaje jej rolę wyroczni w kwestii dziejów świata i ludzkości. Cel istnienia jest obok tajemnic elementem spajającym grupę, powoduje powstanie wewnętrznej jedności, zgodności.